Sevgili arkadaşlar,
Bir X abonemle konuşurken, 6 haftadır bir ABD şirketine toplam parasının %80'ini bağladığını gördüm. Yatırımlık filan da değil ha, bildiğimiz trade amaçlı, al sat yapıp para kazanma amaçlı. Biraz bundan konuşalım.
Bir pozisyona 6 hafta boyunca toplam kasanın %80'inin bağlanması hem psikolojik, hem matematiksel açıdan mantıklı değil. Bunun farkında varmamız lazım.
6 haftanın 3 haftasında BİST yükseldi, kripto, altın ve gümüş tarafında iyi bir short fırsatı oluştu, ABD tarafında da bazı diğer fırsatlar vardı.
6 hafta orada tek bir hisse hareket edecek diye beklemenin ciddi bir fırsat maliyeti oluşmuş. Bunu her ne kadar "takmıyor" gibi gözükseniz de, psikolojiniz bilinçaltında etkilenir bundan.
Oraya bu kadar uzun süre bağladığınız bir paranın handikapları var:
Başka bir fırsatta kullanamıyorsun
Eninde sonunda TL'ye çevireceğin için, reel olarak her geçen gün zarara giriyorsun
Dikkatin ve enerjin o pozisyonda kitli kalıyor.
Zaman geçtikçe giriş nedeni veya sürdürme heyecanı tükeniyor.
O zaman, işleme fiyat stopunun yanında, bir de "ne zamana kadar taşırım" stopu da koymak lazım.
Bir de pozisyona, yatırıma, işleme çok bağlanmamak lazım. Bir pozisyona 6 hafta boyunca "ha bugün, ha yarın, hareket başlayacak, bu analiz çok önemli, bu şirkete çok önem veriyorum, çok emek verdim" vs. dersen o pozisyon, o şirket, o karar çok bağlayıcı hale geliyor.
Vazgeçemez hale geliyorsun belli bir yerden sonra.
Hatta buna IKEA etkisi diyorlar, 2012'de bir araştırmayla koyuldu bu ad.
Mevzu şöyle, iki grup katılımcının birincisine IKEA'dan bir masa veriyorlar ve kendilerinin montajlamasını istiyorlar. Diğer grup katılımcıya direkt montajlanmış hazır masayı veriyorlar.
Sonra "bunları satmak isteseniz ne kadar fiyat istersiniz?" diye soruyorlar.
İlk grup, ikinci gruba oranla daha yüksek fiyat biçiyor, çünkü kendi emeğine daha yüksek bir fiyat biçiyor, üstelik manevi olarak da o ürünü daha fazla sahipleniyor ve vazgeçme bedeli olarak daha yukarıda bir fiyat belirliyor.
Bunun aynısı yatırımcılar için de, traderlar için de geçerli.
Çok uzun süre takip ettiğimiz, çok uzun süre analiz yaptığımız, üstünde çok kafa patlattığımız, çok kişiye fikir sorduğumuz bir analize normalden daha fazla bağlanıp, onun yanlışını daha zor kabul eder hale geliyoruz. Bu da o pozisyona daha fazla şans vermemizi, zararı daha fazla tolere etmemizi sağlıyor.
Bu hataya düşmemek gerek.
Emek fikrin doğru olduğunu kanıtlamaz. Bu ikisi arasındaki korelasyonu bozmamız gerekiyor.
Bizim için işlemler kesinlikle duygusal bağ kurmadığımız bir olasılıklar zinciri. Ufak bir lehte olasılık bulup, ona para yatırıyoruz, olmazsa hızlıca çıkıyoruz.
Hepsi bu.
Bu arada, dün bir YouTube videosu yayınladım, çok izlendi, siz de izlemek istersiniz belki. Kazançlı pozisyondan bir sistem dahilinde nasıl çıkabileceğinizi anlatıyorum. 8 - 21 - 50 EMA kullanarak. Link aşağıda, tıklayın
Eğitim amaçlıdır, yatırım tavsiyesi değildir.
Sevgiyle,
İbrahim



